خداحافظ ... همواره در یادم ... خداحافظ

نگار خوش خط و خالم پریزادم... خداحافظ

منو تو راهمان از هم جدا تقدیرمان است

تو چون شیرین و من از نسل فرهادم...خداحافظ

اگر چه به حق گویم «مرا از یاد خواهی برد»!

ولی هرگز نخواهی رفت از یادم ... خداحافظ

اگر بعد از تو ای خورشید تابستان عمرم

ببارد برف دی در تیر و مردادم ... خداحافظ

تو را با لحظه های سبز و شیرینت رها کردم

وخود چون برگ پاییز که افتادم... خداحافظ

کاش آن لحظه را هرگز به چشمانم نمی دیدم

نگاهت را پس از آنکه ندا دادی .... خداحافظ