حالا تو رویای مرده منی

حالا تو رود رفته از این دهی

حالا تو خنده شکسته منی

حالا تو دیگر در من نیستی

 و من

خیلی وقت است اشکهایم را

نخ کرده ام و دادم بدست باد

تا یکی یکی صلواتشان کند تا خدا

تو اشکهای رفته از دیدگان منی......فقط!

پس دیگر به خودت نبال

 که من

خیلی وقت است که تو را

در خودم گم و گور کرده ام.......

به خودت نبال.

من رفتم

 

عشقی که هرگز به زبان نیاید

مثل نسیمی ملایم و ساکت و نامرئی می گذرد

و همه چیز را بر سر راه خود تکان می دهد

من عشقم را به زبان آوردم

و قلبم را برای او گشودم

سردو لرزان... با ترسی مرگبار

....و او رفت....

بعدها مسافری بر سر راهش پیدا شد

سکت و نامرئی مثل باد

و او عشقش را پذیرفت

... نه ... هرگز عشقت را بازگو مکن....

همه چیز تموم شد

با چشم خودم دیدم

با گوش خودم شنیدم

نه از من زیبا تر بود

نه مثله من آروم

فقط مدل چشمکاش فرق می کرد

وقتی میخندنید مثله من مواظب بلند خندیدنش نبود... مستانه می خندید

وقتی باهاش حرف می زدی سرش پایین نبود... بی شرم جواب میداد

تو صداش یه عالمه ناله طنازی موج می زد

اون فقط یه چیز از من سر داشت...

((((((((لازم نیست بگم))))))))

 

با پای خودم رفتم

اونجا جایی برای گریه هام نبود

اون دلی که اینهمه واسش شکست و له شد دیگه قرونی اعتبار نداشت.

همه چیز با یه چشمک از هم پاشید

آره خودم دیدم

خودم شنیدم

همه چیز تموم شد