عشق نداشتن است و بخشیدن

و من بخشیدم

تورو بخشیدم

به همونایی که تنها تعریفشون از عشق < تملک معشوق > بود

...حتی یه لحظه هم احساس نکردم که دارمت

و بخشیدمت

و تو گمان کردی چون بخشیده شدی

پس من عاشق نیستم

و بودم

رفتی....

و دلم هنوز زمزمه می کند

عشق نداشتن است و بخشیدن

همیشه از همه نزدیکتر به ما سنگ است

نگاه کن

چشم ها همه سنگ است و قلبها همه سنگ

چه سنگبارانی....!!

گیرم گریختی همه عمر

کجا پناه بری؟

خانه خدا هم از سنگ است!!!!!!!!!!

 

_{تاحالا بهش فکر کرديم که خدا واقعا کيه ؟}

 _{خدا همونيه که ميگه اگر آدما(اينجا تاکيد روي بدهاشده ) ميدونستند من چقدر دوسشون دارم . از شوق و خوشحالي ميمردند !}

_{خدا اونيه که ميگه اي کسايي که يه عمر به خودتون ظلم کرديد برگرديد من همش رو بهتون ميبخشم ! تازه فقط نمي بخشم ! بدي ها رو با خوبي جايگزين مي کنم ! تازه ! نه تنها جاي بدي برات خوبي حساب مي کنم ! هر خوبيش رو هم 10 برابر مي کنم !}

_{(ديگه چي ميخواي؟) و خدا کسيه که همه گناهان را يکجا مي بخشد و خدا خداست ! خدا}

هميشه در عجب بودم

كه چرا در جاده عشق

پا به پايم نمي آمدي

حتي وقتي آهسته و پيوسته مي رفتم

امروز فهميدم

ريگي كه در كفشت بود

تو را مي آزرد!!!!!!!

همه لرزش دست و دلم

از ان بود که :

عشق پناهی گردد

پروازی نه...

گریزگاهی گردد

آی عشق... آی عشق

چهره آبیت پیدا نیست

و خنکای مرهمی بر شعله زخمی

نه شور شعله بر سرمای درون

آی عشق...آی عشق

چهره سرخت پیدا نیست

غبار تیره تسکینی

بر حضور ذهن

و رنج رهایی

بر گریز ظهور

سیاهی بر آرامش آبی

و سبزه <برگچه> بر ارغوان

آی عشق...آی عشق

رنگ آشنایت پیدا نیست!

شاملو